Solidarność Walcząca

– Dlaczego walka?, s. 1.
– „Solidarność” nie była wolna od prywaty, głupoty i pychy, s. 2.
– Tylko wspólna manifestacja uliczna da nam siłę, s. 3.
– Żołnierze, bądźcie solidarni z narodem!, s. 4.

Do pobrania pdf: rekonstrukcja – Solidarność Walcząca, nr 1, 1982.06.13.

Na tytułowej stronie pierwszego numeru „Solidarności Walczącej”, we wstępie od redakcji znajdziemy odpowiedź w kilkunastu punktach na pytanie o cel walki z komunizmem. Pierwsza strona zwiera również ogłoszenie o zaproszeniu na Mszę Świętą i modlitwę w intencji „ofiar wojny oraz więzionych, internowanych, ukrywających się i pozbawionych pracy”. Na stronie 2 znajdziemy artykuł, napisany przez anonimowego autora, o tytule „Jeśli chcemy żyć”. Jest to krótkie rozważanie na temat właściwej moralnie postawy w dalszej działalności opozycyjnej, po rozbiciu pierwszej „Solidarności” przez władze komunistyczne. „Dlaczego ulica?” na stronie 3 to próba udowodnienia skuteczności manifestacji ulicznych w walce z komunistycznym państwem. Piotr Kminkiewicz przekonuje o zaletach tej formy działalności opozycyjnej. Na ostatniej stronie możemy przeczytać o założeniach na planowaną manifestację gliwicką, a także o wystąpieniu internowanych w Nysie do rządu PRL. Ponadto znajduje się tam również informacja o śmierci posła Bukowskiego, jedynej osoby w parlamencie PRL głosującej przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego, a także odezwa do żołnierzy, uświadamiająca ich o wykorzystywaniu wojska przez władze do walki z ludźmi.
Numer zamknięto 1982.06.08.

opracował Jakub Bázler

Dziękuję „Stowarzyszeniu Solidarność Walcząca” za udostępnienie skanów archiwalnych numerów oraz rekonstrukcji czasopisma „Solidarność Walcząca”.

Kompletne roczniki tego czasopisma są dostępne na stronie sw.org.pl.

– Ostateczny sąd jest w rękach Chrystusa, s. 1.
– Grabiszyńska, to wyjątkowo złe miejsce na manifestację, s. 2.
– Tezy Rady Prymasowskiej stanowią najpoważniejszą propozycję narodowego porozumienia, s. 3.
– Co jest celem? Kto ma walczyć? Kto jest naszym przeciwnikiem?, s. 4.

Do pobrania pdf: rekonstrukcja – Solidarność Walcząca, nr 2, 1989.06.20.

Na pierwszej i drugiej stronie możemy przeczytać relację Piotra Kminkiewicza ze zgromadzenia pod tablicą upamiętniającą założenie Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego (MKS) w sierpniu 1980 roku. Parotysięczny tłum odśpiewywał m.in. „Rotę” i „Boże, coś Polskę”. Zgromadzenie zostało rozgonione przez ZOMO. Na stronie 3 znajdziemy streszczenie tez Prymasowskiej Rady Społecznej, autorstwa redakcji „Solidarności Walczącej”. Tezy zostały wydane 5 kwietnia 1982 roku i proponowały rozwiązania trudnej sytuacji gospodarczej, społecznej, a także odnosiły się do konfilktu władza-opozycja. Wśród postulatów znajdowało się m.in. Reaktywowanie NSZZ „Solidarność”. Na ostatniej stronie znajduje się artykuł zatytułowany „Tytanika”. Autor, Paweł Mucha, odpowiada w nim na pytania o cel walki, wskazuje przeciwnika, ocenia kto powininen walczyć i jakimi metodami.
Numer zamknięto: 1982.06.14.

opracował Jakub Bázler.

Dziękuję „Stowarzyszeniu Solidarność Walcząca” za udostępnienie skanów archiwalnych numerów oraz rekonstrukcji czasopisma „Solidarność Walcząca”.

Kompletne roczniki tego czasopisma są dostępne na stronie sw.org.pl.

– Pierwsza audycja radia „Solidarność Walcząca”, s. 1.
– Nie mówimy: tylko ulica, ale nie możemy się zgodzić na: tylko zakłady, s. 2.
– Przeszliśmy wszyscy przez „ścieżkę zdrowia”, s. 3.
– Pamiętajmy, że oni się bardziej boją niż my!, s. 4.

Do pobrania pdf rekonstrukcja Solidarność Walcząca, nr 3, 1989.07.04.

Trzeci numer „Solidarności Walczącej” otwiera fragment „Roty” oraz informacja o manifestacjach na 6. rocznicę strajków w Radomiu i Ursusie. Na drugiej stronie znajduje się artykuł „Gdzie walczyć?”, który jest polemiką z tezami przedstawionymi przez Władysława Frasyniuka w 66 numerze „Z Dnia na Dzień”. Ówczesny przewodniczący regionu zajmował stanowisko, że należy porzucić demonstracje uliczne jako narzędzie walki z rządem. Redakcja „Solidarności Walczącej” nie zgadza się z tą opinią, wskazując na zalety manifestacji ulicznych, a nawet walki fizycznej. Na stronie trzeciej możemy przeczytać fragment wywiadu udzielonego przez Zbigniewa Romaszewskiego dla „Tygodnika Mazowsze”. „Uwagi techniczne” na ostatniej stronie tego numeru „Solidarności Walczącej” to instrukcje jak walczyć fizycznie z zomowcami, jak skutecznie ich rozbrajać, oraz m.in. jak rozpoznać prowokatora, czy konfidenta w warunkach manifestacji ulicznej.
Numer zamknięto 1982.06.21.

opracował Jakub Bázler

Dziękuję „Stowarzyszeniu Solidarność Walcząca” za udostępnienie skanów archiwalnych numerów oraz rekonstrukcji czasopisma „Solidarność Walcząca”.

Kompletne roczniki tego czasopisma są dostępne na stronie sw.org.pl.